Η δερματομυοσίτιδα ή “ΔΜ” είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα που προκαλεί μυϊκή αδυναμία και δερματικά εξανθήματα.
Σε άτομα με ΔΜ, οι μύες και το δέρμα φλεγμαίνουν. Ένας ποσοστό ασθενών εμφανίζει επίσης προβλήματα στους πνεύμονες.
Η ΔΜ είναι πιο συχνή στους ενήλικες, αλλά μπορεί να συμβεί και στα παιδιά.
Ποια είναι τα συμπτώματα της δερματομυοσίτιδας;
Η ΔΜ προκαλεί:
- Μυϊκή αδυναμία
Η αδυναμία επηρεάζει συνήθως και τις δύο πλευρές του σώματος.
Περιλαμβάνει μύες που βρίσκονται πιο κοντά στον κορμό του σώματος, όπως εκείνους στον αυχένα, τους ώμους, τους γοφούς και τους μηρούς.
Ανάλογα με τους μύες που εμπλέκονται, τα άτομα με ΔΜ μπορεί να έχουν πρόβλημα να ανέβουν σκάλες, να σηκώσουν πράγματα πάνω από το κεφάλι τους ή να καταπιούν. - Δερματικά εξανθήματα – Η ΔΜ προκαλεί διαφορετικά είδη δερματικών εξανθημάτων σε διαφορετικά μέρη του σώματος. Τα εξανθήματα είναι συνήθως κόκκινα ή βιολετί και προκαλούν φαγούρα, μερικές φορές είναι φολιδωτά και μερικές φορές κόκκινα. Το ηλιακό φως συνήθως επιδεινώνει τα εξανθήματα.
Οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν εξανθήματα στα:
- Δάχτυλα, συμπεριλαμβανομένων στο πίσω μέρος των αρθρώσεων των δακτύλων
και γύρω από τα νύχια - Αγκώνες και γόνατα
- Άνω βλέφαρα
- Αυχένας, άνω μέρος στήθους ή άνω μέρος της πλάτης
- Δέρμα της κεφαλής
- «Διάμεση πνευμονοπάθεια» – Περίπου 1 στα 10 άτομα με ΔΜ το εμφανίζουν. Η διάμεση πνευμονοπάθεια μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή και μερικές φορές ουλές στους πνεύμονες. Αυτό καθιστά δύσκολο το οξυγόνο να εισέλθει από τον αέρα στους πνεύμονες, γεγονός που μπορεί να δυσκολέψει την αναπνοή.
Τι εξετάσεις μπορεί να χρειαστεί να κάνω για έλεγχο ΔΜ;
- Εξετάσεις αίματος – Αυτές περιλαμβάνουν εξετάσεις για την αναζήτηση μυϊκού ερεθισμού και φλεγμονής και για τον έλεγχο του τρόπου λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος.
- Ηλεκτρομυογραφία (“EMG”) – Αυτή η εξέταση δείχνει εάν οι μύες ανταποκρίνονται στα ηλεκτρικά σήματα των νεύρων με τον σωστό τρόπο.
- Μυϊκή βιοψία – Για αυτήν την εξέταση, γίνεται λήψη ενός μικρού δείγματος ιστού από έναν μυ που είναι αδύναμος. Στη συνέχεια, ένας εξειδικευμένος γιατρός εξετάζει το δείγμα κάτω από το μικροσκόπιο.
- Βιοψία δέρματος – Για αυτήν την εξέταση, γίνεται λήψη ενός μικρού δείγματος ιστού από το δερματικό εξάνθημα και έπειτα το δείγμα εξετάζεται μικροσκοπικά.
- Μια απεικονιστική εξέταση που ονομάζεται Μαγνητική τομογραφία –Μπορεί να δείξει φλεγμονώδεις αλλαγές στους μυς.
Η ΔΜ μπορεί να συσχετιστεί με ορισμένους τύπους καρκίνου στους ενήλικες για αυτό ο Ρευματολόγος θα συστήσει ορισμένες εξετάσεις ανάλογα με την περίπτωση.
Πώς αντιμετωπίζεται η ΔΜ;
Η κύρια θεραπεία που χορηγείται αρχικά περιλαμβάνει φάρμακα που ονομάζονται
στεροειδή (κορτιζόνη). Τα στεροειδή βοηθούν στη μείωση της φλεγμονής.
Τα άτομα με ΔΜ συνήθως χρειάζεται να λαμβάνουν στεροειδή για αρκετό χρονικό διάστημα. Όμως τα στεροειδή έχουν τις δικές τους παρενέργειες. Μπορούν να κάνουν τα οστά αδύναμα και να αυξήσουν τις πιθανότητές λοιμώξεων όπως πνευμονίας, ουρολοίμωξης και άλλων. Για να αποφευχθούν κατά το δυνατόν αυτές οι παρενέργειες, η δόση της κορτιζόνης μειώνεται σιγά-σιγά με την πάροδο του χρόνου έως ότου διακοπεί.
Απαραίτητα είναι στη θεραπεία και τα φάρμακα που ηρεμούν το ανοσοποιητικό σύστημα- ανοσοτροποποιητικά φάρμακα.
Η επιλογή του φαρμάκου σχετίζεται με το είδος και τη σοβαρότητα του νοσήματος.
Σημαντικό μέρος της θεραπείας είναι και η διατήρηση της μυϊκής δύναμης κατά το δυνατόν καθώς και η πρόληψη περαιτέρω προβλημάτων. Αυτά συνήθως περιλαμβάνουν:
- Συνεργασία με έναν φυσικοθεραπευτή (ειδικό στην άσκηση) με στόχο τη μυϊκή ενδυνάμωση.
- Λήψη κατάλληλων μέτρων για την πρόληψη παρενεργειών από την κορτιζόνη σύμφωνα με τις οδηγίες του Ρευματολόγου.
- Προστασία από τον ήλιο, φορώντας αντηλιακό, καπέλα με φαρδύ γείσο, μακρυμάνικα πουκάμισα και μακριά παντελόνια.
