Τι είναι η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα;
Πρόκειται για μια ασθένεια που προκαλεί πόνο και δυσκαμψία στη μέση, την πλάτη και τον αυχένα.
Ξεκινά με φλεγμονή στη σπονδυλική στήλη ή σε περιφερικές αρθρώσεις. Σε κάποιες περιπτώσεις αργότερα μπορεί να προκαλέσει τη σύντηξη των οστών στη σπονδυλική στήλη.
Η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα είναι μέρος μιας ομάδας ασθενειών που ονομάζονται «σπονδυλαρθρίτιδες».
Ποια είναι τα συμπτώματα της αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας;
Το πιο κοινό σύμπτωμα είναι ο πόνος στη μέση. Αυτός ο πόνος:
- Ξεκινά συνήθως πριν από την ηλικία των 45 ετών
- Διαρκεί περισσότερο από 3 μήνες
- Είναι χειρότερος μετά την ανάπαυση, όπως τις πρώτες πρωινές ώρες
- Βελτιώνεται με την κίνηση
Η πλάτη μπορεί επίσης να γίνει λιγότερο εύκαμπτη.
Αυτό μπορεί να κάνει πιο δύσκολες τις κινήσεις όπως το σκύψιμο προς τα εμπρός για να φορέσει ο ασθενής κάλτσες ή παπούτσια.
Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε στάση «καμπούρα» με την πάροδο του χρόνου αν μείνει χωρίς θεραπεία.
Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:
- Πόνος σε άλλες αρθρώσεις, όπως τα ισχία ή τους ώμους
- Πόνος ή πρήξιμο σε άλλα μέρη του σώματος, όπως οι αγκώνες, οι φτέρνες ή τα πλευρά
- Κόπωση
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε άλλα προβλήματα, όπως:
- Φλεγμονή μέρους του ματιού
Αυτό ονομάζεται «ιρίτιδα» ή «ραγοειδίτιδα» και προκαλεί πόνο στα μάτια και θολή όραση. - Φλεγμονή στο εσωτερικό του εντέρου, που συνήθως δεν προκαλεί εμφανή συμπτώματα
- Προβλήματα με τον τρόπο λειτουργίας των καρδιακών βαλβίδων
- Αναπνευστικά προβλήματα – Μερικοί άνθρωποι έχουν ακαμψία μεταξύ των πλευρών και της σπονδυλικής στήλης. Αυτό μπορεί να δυσκολέψει τη βαθιά αναπνοή και την άσκηση.
Τι εξετάσεις θα χρειαστεί να κάνω για την αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα;
Ο Ρευματολόγος είναι ο γιατρός που μπορεί ρωτώντας για τα συμπτώματά σας, κάνοντας κλινική εξέταση, εξετάσεις αίματος και χρησιμοποιώντας απεικονιστικές εξετάσεις (όπως ακτινογραφία και μαγνητική τομογραφία) να διαγνώσει το νόσημα.
Τι μπορώ να κάνω μόνος μου για να νιώσω καλύτερα;
Μπορείτε να μειώσετε την πιθανότητα η κατάστασή σας να προκαλέσει προβλήματα εάν:
- Άσκηση – Μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη δυσκαμψίας που προκαλείται από την αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα. Πολύ βοηθητικές δραστηριότητες θεωρούνται το tai-chi και το κολύμπι.
- Διακοπή καπνίσματος– Η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα μπορεί σε προχωρημένα στάδια να προκαλέσει αναπνευστικά προβλήματα και το κάπνισμα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση.
Εάν τα οστά της σπονδυλικής στήλης του ασθενούς έχουν συγχωνευθεί (bamboo spine), μπορεί να κινδυνεύει από σοβαρό τραυματισμό στον αυχένα ή την πλάτη (νωτιαίος μυελός). Για να μειωθούν οι πιθανότητες τραυματισμού προτείνεται να:
- Αφαίρεση χαλαρά χαλιών, ηλεκτρικών καλωδίων και κάθε ακαταστασίας που θα μπορούσε να οδηγήσει σε πτώση.
- Χρήση πάντα ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητο.
- Αποφυγή κατάχρησης αλκοόλ
- Αποφυγή αθλημάτων επαφής που μπορεί να προκαλέσουν τραυματισμό.
Υπάρχουν επίσης ομάδες υποστήριξης για άτομα με αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα. Ο ασθενής μπορεί να βοηθηθεί μιλώντας με άλλα άτομα που αντιμετωπίζουν παρόμοια θέματα.
Πώς αντιμετωπίζεται η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα;
Η θεραπεία εξαρτάται από τα συμπτώματα και από τη σοβαρότητα της κατάστασης.
Η άσκηση είναι ένα σημαντικό μέρος της θεραπείας.
Μερικοί ασθενείς συνεργάζονται με
φυσικοθεραπευτή για να μάθουν τον καλύτερο τρόπο άσκησης για τη δική τους περίπτωση.
Μεγάλη σημασία έχουν οι διατάσεις, οι ήπιες ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης και οι ασκήσεις ορθοσωμίας, επειδή η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε κλίση του κεφαλιού προς τα εμπρός σε στάση «καμπούρα».
Πολλά άτομα με αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα λαμβάνουν επίσης ένα ή περισσότερα φάρμακα. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν:
- ΜΣΑΦ – Πρόκειται για μια μεγάλη ομάδα φαρμάκων που περιλαμβάνει την ετορικοξίμπη, την ιβουπροφαίνη και την ναπροξένη. Μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου και της δυσκαμψίας.
- Βιολογικοί παράγοντες – Βοηθούν στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων και εμποδίζουν την επιδείνωση της αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας.
Ο στόχος της θεραπείας είναι να ανακουφίσει τον ασθενή από τα συμπτώματα που τον δυσκολεύουν, να του επιτρέψει να κάνει τις συνήθεις δραστηριότητές που επιθυμεί και να εμποδίσει την εξέλιξη του νοσήματος.
Χάρη στη συνεχή έρευνα πάνω στις θεραπείες των Ρευματολογικών νοσημάτων, βρισκόμαστε όλο και πιο κοντά στην επίτευξη του στόχου μας.
